Ποια είναι η φύση μας;

Ένας σκορπιός κι ένας βάτραχος συναντώνται στην όχθη ενός ποταμού και ο σκορπιός ζητά από τον βάτραχο να τον κουβαλήσει στην πλάτη του ώστε να περάσει απέναντι. “Και πώς ξέρω ότι δε θα με τσιμπήσεις; ” ρωτάει ο βάτραχος. Κι ο σκορπιός απαντά “Μα, αν το κάνω θα βυθιστώ κι εγώ μαζί σου! ” Ο βάτραχος ικανοποιημένος από την απάντηση του σκορπιού τον κουβαλάει και αρχίζει να κολυμπά για την απέναντι πλευρά. Στη μέση της διαδρομής ο σκορπιός τον τσιμπάει. Ο βάτραχος αρχίζει να παραλύει και ενώ βυθίζονται ρωτάει τον σκορπιό “Γιατί το έκανες αυτό; Τώρα θα πνιγούμε και οι δυο! ” Κι ο σκορπιός του απάντησε, “γιατί είναι στη φύση μου να δαγκώνω”.

Έτσι μύθος αναφέρεται στο πόσο δυνατή είναι πολλές φορές η φύση των πραγμάτων, ανθρώπων ή ζώων. Που ακόμα κι αν περιμένουμε ότι κάποιος θα συμπεριφερθεί με ένα συγκεκριμένο τρόπο, τελικά η φύση του υπερισχύει κάθε άλλου παράγοντα.

Υπάρχει όμως και η γιαπωνέζικη παραλλαγή του μύθου: Δύο μοναχοί έπλεναν τις κούπες τους στο ποτάμι, όταν είδαν έναν σκορπιό να πνίγεται. Ο ένας μοναχός, αμέσως τον άρπαξε και τον άφησε δίπλα στην όχθη, αλλά ο σκορπιός τον τσίμπησε. Καθώς συνέχισε να πλένει την κούπα του, ο σκορπιός και πάλι έπεσε στο νερό. Ο μοναχός και πάλι τον έσωσε, ενώ ο σκορπιός και πάλι τον τσίμπησε. Ο άλλος μοναχός τον ρώτησε, “αδερφέ μου, γιατί συνεχίζεις να τον σώζεις, αφού γνωρίζεις ότι είναι στη φύση του να τσιμπάει; ” “Διότι είναι στην δική μου φύση να σώζω”, απάντησε ο μοναχός.

Το ερώτημα σήμερα είναι «ποια είναι η δική μας φύση; ». Στην προς Εφεσίους Επιστολή διαβάζουμε ότι «είμαστε δημιούργημα του Θεού, ο οποίος δια του Ιησού Χριστού μας έκανε καλύτερους ανθρώπους για να μπορούμε να κάνουμε καλά έργα, που τα προετοίμασε ο Θεός, για να είναι με αυτά γεμάτη η ζωή μας». Εάν έχουμε λοιπόν μία νέα φύση φτιαγμένη για καλά έργα, καλούμαστε τώρα να ζούμε σύμφωνα με τις επιταγές της …

Τι σχέση όμως έχει αυτό με το πρωτάθλημα και τις ομάδες μας; Η συνέχεια την επόμενη εβδομάδα…

Τόλης Κωνσταντινίδης