Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΝΑΠΟΔΑ: Βιβλιοπωλείο «ΑΝΤΙΓΝΩΣΗ»

Στο Δήμο που μένω και στην οδο Τερψιχόρης, της μούσας του χορού που συχνά αναφέρεται και ως η μητέρα των Σειρήνων, βρίσκεται το βιβλιοπωλείο «Αντιγνώση». Θα έλεγε κανείς πως είναι μια αντιφατική επωνυμία για βιβλιοπωλείο, αν σκεφτεί κανείς πως ο άνθρωπος αυτός βγάζει τα ψωμί του «πουλώντας γνώση». Μια προσεκτικότερη ανάγνωση της επιγραφής από τον «υποψιασμένο πελάτη», μάλλον παραπέμπει στον τίτλο ενός ευπώλητου βιβλίου: «Αντιγνώση: Τα δεκανίκια του Καπιταλισμού» της συγγραφέας Λιλής Ζωγράφου(1922-1998). Το βιβλίο αυτό από μερίδα συμπατριωτών μας επονομάζεται και ως «η βίβλος των άθεων». Δεν ξέρω βέβαια αν αυτή ήταν στην πρόθεση του ιδιοκτήτη, δηλαδή να μας οδηγήσει στο βιβλίο αυτό, αλλά η επιγραφή της επιχείρησής του με οδηγεί να δω «τον Κόσμο Ανάποδα».

Σύμφωνα με την συγγραφέα, αν την καταλαβαίνω ορθά, «η αντιγνώση» είναι η απλά η γνώση/ πίστη στο «Ευαγγελίο του Ιησού Χριστού». Τα οποία καλά νέα της σωτηρίας/ολοκλήρωσης του ανθρώπου εν Χριστώ Ιησού λειτουργεί ως «όπιο του λαού» και εν τέλει καθοδηγεί την κοινωνία στην σκλαβιά από το «κεφάλαιο». Την ίδια στιγμή βεβαίως αφαιρεί την «αληθινή γνώση» ότι δηλαδή «ο κοινός εκπαιδευμένος νους» τελικά οδηγεί σε ανάπτυξη του υπέροχου υπεράνθρωπου, κατά την «Νιτσεακή θεώρηση της ‘θέωσης’ των ανθρώπων». Ερώτηση. «Γνώση» είναι απλά η επικράτηση του πολιτικά ικανού και της ομάδας των ομοίων του; «Γνώση» είναι να ξέρεις «πως το καλύτερο είναι να παίρνεις παρά να δίνεις, βεβαίως»; «Γνώση» είναι να νικάς ταπεινώνοντας τον ενάντιο, αυτόν δηλαδή που δεν μπορείς αναγνωρίζεις ως ισάξιό σου λόγω «χρώματος, φύλου, φυλής και προτιμήσεων»;

«Ο Κόσμος Ανάποδα». «Ο εν Χριστώ Ιησού εκπαιδευμένος κοινός νους» προάγει την «αντιγνώση» η οποία οδηγεί στο να σέβεσαι και να υπηρετείς, να στηρίζεις και να ενθαρρύνεις τον συνάνθρωπό σου πέρα από «χρώμα, φύλο, φυλή, προτιμήσεις». «Ο εν Χριστώ Ιησού εκπαιδευμένος κοινός νους» προάγει την «αντιγνώση» που προτάσσει ότι το συμφέρον των πολλών έχει αξία όσο και το ατομικό και διακηρύττει ότι η βοήθεια στον αντίθετο, τον πολέμιο είναι αρετή γιατί με αυτό τον τρόπο το αγαθό/καλό αντικαθιστά το κακό. «Ο εν Χριστώ Ιησού εκπαιδευμένος κοινός νους» προάγει λοιπόν την «αντιγνώση» που εκπαιδεύει σε συναγωνισμό στον κοινό καθημερινό βίο, με σεβασμό στις ικανότητες και τον χαρακτήρα/ήθος του συναθλητή.

Ας φέρουμε τον Κόσμο Ανάποδα. Να αντιδράσουμε στην «αληθινή αντιγνώση»: όλα όσα ο μέσος κάτοικος της χώρας μας, η συντριπτική πλειοψηφία δηλαδή, θεωρεί ως «γνώση/εξυπνάδα». Ας φέρουμε τον Κόσμο Ανάποδα, άρα έναν άλλο τρόπο σκέψης, σχέσεων και πράξεων εκκλησιαστικών και πολιτειακών στο πρόσωπο του Σταυρωμένου Ιησού Χριστού-του υπηρετούντος Θεού, που μοιράζει την δύναμη της ζωής, της Ανάστασης με κάθε άνθρωπο που επιθυμεί να δει και να ζήσει την ζωή του αλλιώς.

«Υπήρξε μια εποχή που η Εκκλησία ήταν πολύ ισχυρή. Ήταν τότε που οι πρώτοι Χριστιανοί χαιρόντουσαν όταν κρίνονταν άξιοι για όσα πίστευαν. Εκείνες τις ημέρες η Εκκλησία δεν ήταν απλώς το θερμόμετρο που κατέγραφε τις ιδέες και τις αρχές της κοινής γνώμης. Ήταν ο θερμοστάτης που μετέβαλλε τα ήθη της κοινωνίας. Κάθε φορά που έμπαιναν σε μια πόλη οι χριστιανοί θορυβούνταν και ζητούσε αμέσως να τους καταδικάσει για «διατάραξη της ειρήνης» και «έξωθεν υποκίνηση ταραχών». Εκείνοι όμως συνέχιζαν, με την πεποίθηση ότι αποτελούσαν μια «ουράνια αποικία» κι ότι έπρεπε να υπακούουν στον Θεό και όχι τους ανθρώπους. Ο αριθμός τους ήταν μικρός αλλά η αφοσίωση τους μεγάλη, Ήταν τόσο συνεπαρμένοι από την θεία μέθη ώστε δεν τους τρόμαζε τίποτα…» (Μ. Λ.Κίνγκ, Γράμμα από μια φυλακή στο Μπέρμινχαμ 16/4/1963, Εκδόσεις Βιβλία του Κόσμου)

Δημήτρης Μπούκης