Μαρτυρίες συμμετεχόντων στην διακονία «Πλησίον» στις 21/12/2012 …

Για μενα ηταν μια πολυ καλη εμπειρια το να παω να βοηθησω καποιους ανθρωπους που δεν εχουν ολα οσα εχουμε εμεις για παραδειγμα ζεστα ρουχα, φαγιτο, σπιτι κτλ. Το ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ που λεγανε αυτοι η ανθρωποι ηταν διαφορετικο απο τα άλλα. Δηλαδη το λεγανε ολοψυχα και οχι χωρις νοημα, και αυτο σε εκανε να νοιωθεις καλυτερα γιατι ξερεις οτι εδωσες κατι που σου ηταν περιττο σε καποιον που το χρειαζοταν. Και θελω να πω ενα μεγαλο ΜΠΡΑΒΟ ολοψυχα στα παιδια του ΠΛΗΣΙΟΝ που κανουν ο, τι μπορουν για να βοηθησουν αυτους τους ανθρωπους. Αρμάντο Θανάση (Κέντρο68 Junior)

Ειμαι αρκετα ευγνωμων που μου δοθηκε η ευκαιρα να συμμετεχω σε μια απο τις φιλανθρωπικες ενεργειες που διοργανωνει ο Πλησιον. Χαρηκα πολυ που βοηθησα ανθρωπους που εχουν αναγκη και με την πρωτη ευκαιρια θα χαρω να ξαναπαρω μερος. Πάνος Ντεμιράι (Κέντρο68)

Είδα ότι υπήρχαν εκεί δύο κατηγορίες αστέγων: οι τοξικομανείς, που η χρήση των ναρκωτικών τους άφηνε οριακά περιθώρια ευπρέπειας και οι απλά άστεγοι. Όσον αφορά τους πρώτους, στην ανόητη απορία μου «μα καλά, πως καταντάει κάποιος έτσι; » ο Πάνος Ντεμιράι που ήταν δίπλα και με άκουσε, απάντησε, «αυτό είναι γιατί δεν έχουν κάποιον δίπλα τους – φίλο – να τους επηρεάσει θετικά». Κι όσον αφορά τους δεύτερους, δεν είδα σ’ αυτούς κάτι διαφορετικό από μας παρά μόνο το γεγονός ότι – για διαφορετικούς κι άγνωστους λόγους ο καθένας – έφτασαν σε μια κατάσταση να μην έχουν δική τους στέγη πάνω από το κεφάλι τους. Τόλης Κωνσταντινίδης (Κέντρο68)

Έχετε ποτέ αισθανθεί την ανάγκη να κάνετε μια καλή πράξη ή να βοηθήσετε μέρες γιορτινές τους συνανθρώπους σας χώρις να θέλετε κανένα αντάλλαγμα, παρά μόνο την ικανοποίηση της αλληλοβοήθειας? Αυτή ακριβώς την ανάγκη είχα και εγώ και με βοήθησε να την ικανοποιήσω η ομάδα »ΠΛΗΣΙΟΝ», η οποία κάποιες μέρες της εβδομάδας μοιράζει σε άστεγους τρόφιμα και ζεστά ροφήματα για τις κρύες νύχτες. Λαμβάνοντας μέρος σε αυτή την ομάδα βλέπεις τι γίνεται πραγματικά στον έξω κόσμο. Βλέπεις ανθρώπους κουκουλιασμένους και αβοήθητους να χαμογελούν και να μην αισθάνονται τελείως ανύμποροι την στιγμή που τους προσφέρεις, γεμάτος χαρά, ενα κομμάτι ψωμί! Συνηδητοποιείς πως τα προβληματά σου είναι ασήμαντα μπροστά στα δικά τους, αφού εκείνοι δεν έχουν τα εφόδια να ικανοποιήσουν τις βασικές τους ανάγκες. Αντιλαμβάνεσαι πως πρέπει να είσαι ευγνώμων που έχεις στην ζωή σου τα βασικά αγαθά που χρειάζονται για την επιβιωσή σου αλλά και ανθρώπους γύρω σου που σε αγαπάνε και σε νοιάζονται! Δίνοντας φαγητό και ρούχα, που για εσένα είναι “περίσσια’, νιώθεις πως συμμετέχεις έμπρακτα στο σχέδιο και το θέλημα του Θεού. Είναι μια εμπειρία που θα πρέπει όλοι μας να αποκτήσουμε στηρίζοντας έτσι την ομάδα αυτή αλλά και το έργο της. Γιωργία Σκέντι (αδερφή παιδιού Κέντρο68 junior)

Όταν ακουσα για την ομαδα που πηγαίνει και βοηθάει τους αστεγους κατεφθείαν ψήθηκα να παω και εγω μαζι! Μαζευτήκαμε το βραδακι κι ειμασταν 15 ατομα περιπου. Φεραμε οτι δεν θελαμε και οτι δεν μας χρειαζοταν και ξεκινησαμε. Όταν φτασαμε εκει στην αρχή μου φανηκε περιεργο που τους ήξεραν ολους αλλα και παλι ήταν μια πολυ ωραία εικονα μεσα στο κρυο να βλεπεις προσωπα ευχαριστημενα με οτι και να τους διναμε, ειτε σουπα ειτε πραγματα και γενικα μιλαγαμε μαζι τους. Όλα καλα ηταν μια πολυ ωραια βραδια και θα ηθελα να ξαναπαω. Ίντριτ Μανέλι (Κέντρο68)

Μου αρεσε ολη η ομαδα. Ειναι πραγματικα παρα πολυ οργανωμενοι. Η συμπεριφορα μεταξυ τους αλλα και με τους αστεγους, ο τροπος που προσφερανε, και το γεγονος οτι υπήρχε πολυ καθαριοτητα οχι μονο για να μην κολλήσουμε εμεις τιποτα αλλα και οι αστεγοι! Μάρκος (φίλος παιδιών Κέντρο68)

Αν νομίζουμε πως είμαστε καλύτεροι άνθρωποι από αυτούς που βοηθήσαμε με τον Πλησίον, αν θεωρούμε ότι δίκαια έχουμε στέγη, φαγητό, ζεστασιά και ποδοσφαιρικά παπούτσια, αν πιστεύουμε βαθιά μέσα μας πως ο Θεός μας αγαπάει περισσότερο και μας φροντίζει καλύτερα, τότε σίγουρα έχει χτυπήσει και εμάς η ΄΄ηθική κρίση΄΄ και χάνουμε ένα τεράστιο κομμάτι ευλογίας, που ο Θεός χαρίζει μέσω αυτής της υπέροχης διακονίας. Πιπιλιός Κώστας (Α΄Αθηνών)

Ήταν μια μοναδική εμπερία να βρίσκεσαι με συνανθρώπους σου και να μοιράζετε πράγματα σε άλλους συνανθρώπους σας οι οποίοι είτε κατ’επιλογήν τους είτε όχι έχουν καταλήξει να είναι άστεγοι ή ‘χρήστες’ και πλέον ανήμποροι να αντιμετωπίσουν αυτές τις καταστάσεις. Η σημασία της προσφοράς των αγαθών εκείνη τη νύχτα είχε δύο πτηχές για μένα. Η πρώτη έχει να κάνει με τη συνειδητοποίηση μου για την ανάγκη αυτών των ανθρώπων ενός ζεστού πιάτου φαί ή ενός ζεστού ποτηριού σοκολατούχο γάλα (ο καθένας για δικούς του λόγους), αλλά ίσως το πιο σημαντικό, μιας ζεστής κουβέντας, ενός αστείου (το οποίο αρκετοί ήταν πρόθυμοι να ανταλλάξουνε) και γενικότερα μιας επικοινωνίας με μας. Αυτό με έκανε να χαρώ αφάνταστα. Στις μέρες μας και με τους ρυθμούς που έχουμε ακομά και εμείς οι αυτο-αποκαλούμενοι ‘φυσιολογικοί’ άνθρωποι στερούμαστε τέτοιας επικοιωνίας. Εκεί συνειδητοποιείς πως ο Κύριος μέσα από αυτή την προσφορά σε σπρώχνει να μάθεις και να αφουγκραστείς διαφορετικά κάποια πράγματα, πράγματα τα οποία ποτέ δεν τα φανταζόσουνα. Η άλλη πτυχή είναι η εξαθλίωση αύτη καθ’αυτή που υπάρχει στις μέρες μας και η απάθεια πολλών φορέων όσον αφορά την εξάλειψη της. Όμως και εκεί καταλαβαίνεις πως εμείς οι άνθρωποι ‘εργαλεία’ στα χέρια του Θεού μπορούμε να συνεισφέρουμε σε πολλούς τομείς. Ένα είναι το σίγουρο, θα είναι τιμή και χαρά μου να παρευρεθώ πάλι σε κάτι ανάλογο και θα το επιδιώξω. Χρήστος Παπασακελλαρίου (Α΄ Αθηνών)

Ματθαίος κε΄34: Τότε, ο βασιλιάς θα πει σ” αυτούς που θα είναι από τα δεξιά του: Ελάτε, οι ευλογημένοι του Πατέρα μου, κληρονομήστε τη βασιλεία, που είναι ετοιμασμένη σε σας από τη δημιουργία του κόσμου· επειδή, πείνασα, και μου δώσατε να φάω· δίψασα και μου δώσατε να πιω· ξένος ήμουν, και με φιλοξενήσατε· γυμνός ήμουν, και με ντύσατε· ασθένησα, και με επισκεφθήκατε σε φυλακή ήμουν, και ήρθατε σε μένα. Τότε, οι δίκαιοι θα του απαντήσουν, λέγοντας: Κύριε, πότε σε είδαμε να πεινάς, και σε θρέψαμε; Ή, να διψάς, και σου δώσαμε να πιεις; Και πότε σε είδαμε ξένον, και σε φιλοξενήσαμε; Ή, γυμνόν, και σε ντύσαμε; Και πότε σε είδαμε ασθενή ή σε φυλακή, και ήρθαμε σε σένα; Και απαντώντας ο βασιλιάς, θα τους πει: Σας διαβεβαιώνω, καθόσον το αυτό κάνατε σε έναν από τούτους τους ελάχιστους αδελφούς μου, το κάνατε σε μένα.

Η εξόρμησή μας την 21-12-2012 με τον Πλησίον έφερε στο μυαλό μας τα παραπάνω λόγια του Χριστού. Ήμασταν 13 άτομα που προσπαθήσαμε να βοηθήσουμε δεκάδες άστεγους. Οι μαρτυρίες των παιδιών αρκούν να περιγράψουν τα πάντα.

Είμαστε όντως διαθέσιμοι να προσφέρουμε σε αυτούς που περιγράφει ο Ιησούς πιο πάνω; Είμαστε πράγματι έτοιμοι να προσφέρουμε στον Ιησού;