Κατά την άποψη μου

Ένας από τους μεγαλύτερους επιθετικούς στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο της εποχής μας είναι ο Σουηδός διεθνής επιθετικός της Παρί Σεν Ζερμέν Ζλάταν Ιμπραϊμοβιτς. Δεν ξέρω αν συμφωνείτε μαζί μου αλλά έχω την εντύπωση πως από το 2000 και μετά, οι καθαρόαιμοι στράικερ που μπορούν να συγκριθούν μαζί του είναι μετρημένοι στα δάχτυλα ίσως και του ενός χεριού (Όουεν, Μπατιστούτα, Ρονάλντο αρχικά, Φανιστελροϊ, Ντρογκμπά αργότερα). Άλλωστε είναι και ο μοναδικός που επί οκτώ σερί σεζόν (από το 2003-2004 ως το 2010-2011) τερμάτιζε πρώτος σε όποιο πρωτάθλημα συμμετείχε (Άγιαξ, Γιουβέντους, Ίντερ, Μπαρτσελόνα, Μίλαν), με τον ίδιον να είναι – σχεδόν πάντα – το πρώτο κανόνι της ομάδας.

Δεν χρειάζεται νομίζω να πω περισσότερα για τις ποδοσφαιρικές του ικανότητες, ωστόσο κάποιες πρόσφατες ειρωνικές και παράλληλα υπεροπτικές δηλώσεις του χρίζουν αναφοράς. Ο «Ιμπρα» λοιπόν πριν λίγο καιρό ρωτήθηκε αν ο Μάριο Μπαλοτέλι (εκ των ανερχόμενων επιθετικών, γνωστού όχι μόνο για το ταλέντο του αλλά και για τον προβληματικό του χαρακτήρα) θα μπορέσει να ανταποκριθεί με επιτυχία αν αποκτηθεί από την Ρεάλ Μαδρίτης. Η απάντηση του ήταν η εξής: «Στη Ρεάλ Μαδρίτης; Η αλήθεια είναι πως η Μπαρτσελόνα είναι η ομάδα που ταιριάζει καλύτερα στον Μπαλοτέλι. Ένας μέτριος παίκτης για μία μέτρια ομάδα! ». Είπατε τίποτα; Μέτριος παίκτης ο Μπαλοτέλι, μέτρια και η Μπάρτσα. Η καλύτερη ομάδα στην Ευρώπη την τελευταία δεκαετία. Ο κορμός της εθνικής Ισπανίας που έχει σαρώσει τα πάντα στον κόσμο από το 2008 και μετά. Η πρωτοπόρος της Πριμέρα Ντιβιζιόν στην φετινή λίγκα. Και ρωτάω εγώ. Ποιος εκτίθεται με αυτήν την δήλωση; Η Μπαρτσελόνα και ο Μπαλοτέλι (καλά αυτός έχει εκτεθεί με την κατά καιρούς συμπεριφορά του) ή ο ίδιος ο Ιμπραϊμοβιτς που την σεζόν 2009-10 ήταν αναπληρωματικός στην …μέτρια ομάδα της Μπάρτσα του Γκουαρδιόλα επειδή δεν έδεσε ποτέ με το σύστημα της; Μάλιστα είμαι σίγουρος πως αν ο «Ιμπρα» έφευγε τότε από την Ρεάλ ως αποτυχημένος, τώρα η «βασίλισσα» θα ήταν η … μέτρια της ιστορίας μας. Ωστόσο τελικά ένας μεγάλος παίκτης με προσωπικότητα δεν φαίνεται μόνο από τα γκολ και τους τίτλους αλλά και από το μεγαλείο του χαρακτήρα του. Και σε αυτό το κομμάτι ο «Ιμπρα» μένει μετεξεταστέος.

Κλείνω με την σκέψη «τι μήνυμα μπορεί να έχει για μένα η παραπάνω ιστορία». Πολλές φορές έχω πιάσει τον εαυτό μου να δικαιολογεί με διάφορα επιχειρήματα τις ομάδες που συμπαθώ και να ρίχνει στο …πυρ το Εξώτερον εκείνες που αντιπαθώ. Φίλοι μου, η παραδοχή της ανωτερότητας του αντιπάλου πολλές φορές έχει μεγαλύτερη αξία και σημασία από την ίδια την ποδοσφαιρική ποιότητα και ικανότητα μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Και κάτι άλλο: Στην Χριστιανική ζωή μαθαίνουμε να μην κάνουμε στους άλλους αυτό που δεν θέλουμε να κάνουν σε μας. Αν δηλαδή μας ενοχλεί όταν κάποιος δεν παραδέχεται π. χ. την ήττα του σε έναν αγώνα, θα πρέπει να προβληματιστούμε μήπως κι εμείς κάναμε (ή κάνουμε) το ίδιο σε άλλους. Ο Απόστολος Πάυλος στην επιστολή προς Φιλιππησίους συστήνει να θεωρούμε αλλήλους υπερέχοντες και όχι …μετριότερους ή χειρότερους. Αυτό θέλει ο Θεός από εμάς. Όχι μόνο ως παίκτες ή ως φίλαθλοι αλλά γενικότερα στη ζωή, στην εκκλησία, στον όμιλο, στη διακονία, στο σπίτι, στην καθημερινότητα μας…. Καλή εβδομάδα να έχουμε.

Νίκος Στρατής