“…κάνε υπομονή ο Θεός δεν έχει τελειώσει μαζί μου”

 

            Κάποιος όμορφα είπε πως: “όταν φοράς την εμφάνιση, το όνομα που βρίσκεται στο μπροστινό μέρος της εμφάνισης γίνεται πιο σημαντικό από το όνομα που αναγράφεται πίσω”. Το μήνυμα είναι απλό, σε ένα ομαδικό παιχνίδι όπως το ποδόσφαιρο, η ομάδα έχει μεγαλύτερη σημασία από τον παίχτη. Παίξε για την ομάδα και όχι για το όνομα σου.

            Στην ιστορία του ποδοσφαίρου, ωστόσο, υπήρξαν στιγμές όπου σημαντικότερο από το πίσω αλλά και από το μπροστινό μέρος της εμφάνισης γινόταν αυτό που βρισκόταν κάτω από την εμφάνιση. Όλοι θυμόμαστε στιγμές–ιδιαίτερα πανηγυρισμού–όπου κάποιος παίχτης σηκώνοντας την μπλούζα του δήλωνε με κάποιο μήνυμα πως υπάρχει στη ζωή του ή στην επικαιρότητα κάτι σημαντικότερο από το όνομα του, την ομάδα του, ακόμη και από το ίδιο το ποδόσφαιρο.

            Και έχουμε δει δεκάδες τέτοια μηνύματα τυπωμένα κάτω από εμφανίσεις. Από τη φωτογραφία ενός παιδιού (βλ. Χαριστέας 2004), την αφιέρωση ενός γκολ στη μητέρα του ποδοσφαιριστή (βλ. Λέτο 2011), μέχρι την υποστήριξη πολεμοκρατούμενων περιοχών (βλ. Κανουτέ 2008), την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας για ιδιαίτερες κοινωνικές ομάδες (βλ. Μέσι & Sidrome X Fragil), μέχρι και μηνύματα θρησκευτικού περιεχομένου (βλ. Ριβάλντο).

            Όλα αυτά τα μηνύματα έχουν ως στόχο να πάρουν την προσοχή μας από τον παίχτη, την ομάδα ή τη “φάση” που μόλις πέρασε και να την συγκεντρώσουν σε ένα μήνυμα που ξεπερνά όλα τα παραπάνω. Μας μιλούν για κάτι σημαντικότερο.

            Ποιό είναι το σημαντικότερο μήνυμα για το φετινό πρωτάθλημα; Τί θα θέλαμε να πάρει την προσοχή από το όνομα μας ή την ομάδα μας; Τί θα θέλαμε να υπάρχει μέσα από την εμφάνιση μας; Σε ένα Χριστιανικό πρωτάθλημα ίσως πολλοί σπεύδαν να τυπώσουν μπλουζάκια με μηνύματα όπως: “Ο Θεός σε αγαπά”, “Ο Ιησούς είναι ο νικητής”, άλλοι ίσως τυπώναν κάποιο σταυρό.

            Η πρόταση μου για φέτος είναι ένα μήνυμα μιας μπλούζας–την οποία δεν θυμάμαι εάν την είδα από κοντά ή μέσα από το διαδίκτυο–η οποία είχε το εξής μήνυμα: “κάνε υπομονή ο Θεός δεν έχει τελειώσει μαζί μου”. Νομίζω πως δεν υπάρχει πιο σημαντικό ή τουλάχιστον πιο χρήσιμο μήνυμα για ένα Χριστιανικό πρωτάθλημα. Μέσα σε ένα αγώνισμα απόλυτα ανταγωνιστικό όπως το ποδόσφαιρο, με συχνά φαινόμενα εκνευρισμού, φιλαυτίας, ανάρμοστων συμπεριφορών, επιπόλαιων συναισθηματικών εκρήξεων και τόσα άλλα, τί πιο όμορφο από το να υπενθυμίζει ο ένας στον άλλο πως ο Θεός δεν έχει τελειώσει ακόμη το έργο που κάνει μέσα μου και μέσα σου, “κάνε υπομονή μαζί μου.”

            Λόγια που ακούμε από τον ίδιο τον Απ. Παύλο στην Επιστολή Προς Φιλιππησίους: Έχω την πεποίθηση πως ο Θεός που άρχισε αυτό το αγαθό έργο σ’ εσάς, θα το ολοκληρώσει ως την ημέρα του ερχομού του Ιησού Χριστού.

            Την επόμενη φορά που σε κάποιο παιχνίδι παραξενευτείς από τη συμπεριφορά κάποιου αδελφού σου, σκέψου τα λόγια του Απ. Παύλου: Ο Θεός δεν έχει ολοκληρώσει ακόμη το έργο μέσα του όπως άλλωστε δεν το έχει τελειώσει και μαζί σου.

            Ας είναι αυτό το σημαντικότερο μήνυμα για φέτος. Ένα μήνυμα που μας καλεί να κοιτάξουμε πέρα από το όνομα του αντίπαλου παίχτη ή το όνομα της αντίπαλης ομάδας και να κοιτάξουμε σε αυτό που γίνεται μέσα στον κάθενα μας. Στο έργο που εργάζεται ο Θεός μέσα μας. Κάνε υπομονή ο Θεός δεν έχει τελειώσει μαζί μας.