Η στιγμή της «απονομής»

Έχετε προσέξει πως όταν παρακολουθούμε τελικούς αγώνες είτε έχοντας πάει στο γήπεδο, είτε από την τηλεόραση, δεν φεύγουμε όταν τελειώσει ο αγώνας; Παρόλο που ξέρουμε τον νικητή, εντούτοις περιμένουμε την απονομή! Τι είναι αυτό που μας καθηλώνει; Πιστεύω πως ένας από τους λόγους είναι επειδή η στιγμή της απονομής είναι το αποκορύφωμα της προσπάθειας. Είναι η στιγμή που ο κόπος έχει αναγνωριστεί. Θέλουμε αυτή την αναγνώριση και δικαίως επειδή είναι το ύψιστο σημείο για τον αθλητή: το βάθρο!

Όταν η Ελλάδα κέρδισε το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου του 2004 οργανώθηκε και άλλη φιέστα στην Αθήνα. Το γήπεδο ήταν γεμάτο από κόσμο. Γιατί; Επειδή η απονομή, η αναγνώριση των νικητών είναι σημαντική. Θυμάστε τι συνέβη στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας; Όταν πήρε το χάλκινο μετάλλιο ο Πύρρος Δήμας, όλοι είχαν σηκωθεί και τον χειροκροτούσαν. Τέταρτη φορά Ολυμπιονίκης, δεν είναι μικρό πράγμα! Εισέπραξε περισσότερο χειροκρότημα από όλους τους άλλους. Η επιβράβευση είναι σημαντική. Η απονομή του μεταλλίου δείχνει πως ο κόπος σου, αναγνωρίζεται. Μάλιστα την απονομή την κάνουν επίσημα πρόσωπα. Μέχρι και αρχηγοί κρατών. Ή, έστω κάποιοι άνθρωποι καταξιωμένοι στις συνειδήσεις του κόσμου. Όσο πιο μεγάλη η νίκη, όσο μεγαλύτερη η διοργάνωση, τόσο πιο ψηλά είναι αυτός που δίνει τα μετάλλια. Όσο μεγαλύτερος είναι αυτός που δίνει το μετάλλιο, τόσο μεγαλύτερη και η αξία του.

Φαντάσου τώρα την εξής σκηνή: Να σταθείς μια μέρα μπροστά σε όλη την ανθρωπότητα, κι όλα τα μάτια να είναι καρφωμένα πάνω σου. Όλοι οι άνθρωποι που έζησαν ποτέ. Αυτοί που αρνήθηκαν, αλλά και αυτοί που εμπιστεύθηκαν το Θεό. Εκεί ο Παύλος, και ο Αβραάμ, και ο Μωυσής, ο Ιησούς του Ναυή, ο Ιωάννης, ο Λουκάς, ο Στέφανος, ο Πέτρος, οι ήρωες της πίστης, οι ουράνιες δυνάμεις, οι άγγελοι, οι αρχάγγελοι, τα χερουβείμ και τα σεραφείμ.

Κι εκεί θα έρθει ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός να σου δώσει το στεφάνι της «ζωής»! Ο Χριστός ο ίδιος θα έρθει να δώσει το στεφάνι της ζωής, δηλαδή την αιώνια ζωή, αλλά και τη δημόσια επιβεβαίωση πως στάθηκες με πιστότητα, πως υπέμεινες πειρασμούς, και παρά τους πειρασμούς έκανες αυτό που ήθελε ο Θεός. Μακάριος ο άνθρωπος που υπομένει πειρασμό· επειδή, αφού δοκιμαστεί, θα πάρει το στεφάνι τής ζωής, το οποίο ο Κύριος υποσχέθηκε σ” αυτούς που τον αγαπούν (Ιάκ. 1:12). Αυτός που ενσαρκώθηκε και σταυρώθηκε για μας, Αυτός που κάθεται στα δεξιά του Θεού και μεσιτεύει για μας, Αυτός στον οποίο έχει δοθεί όλη η εξουσία στον ουρανό και στη γη, ο Χριστός θα σε αναγνωρίσει και θα σε τιμήσει.

Το ερώτημα είναι: αγαπάς τον Χριστό; Θα πάρουν το στεφάνι όσοι αγαπούν τον Χριστό, γιατί επειδή τον αγαπούν – με τη δική Του δύναμη – υπομένουν δοκιμασίες και πειρασμούς. Εύχομαι και προσεύχομαι ο Θεός να σου ανοίξει τα μάτια ώστε να αγαπήσεις τον Χριστό, να Τον ακολουθήσεις, να Του δώσεις τη ζωή σου, να γίνει θησαυρός σου.

Γιώργος Αδάμ