Ζήσε διαφορετικά

Εσύ τι θα έκανες στη θέση του; Τι θα έκανες αν ήσουν νεαρός κι ενώ βρέθηκες αιχμάλωτος σε ξένη χώρα, είχες μια προσφορά ανέλπιστη! Να σε πάρει ο βασιλιάς στο παλάτι, να σε μορφώσει, να σε μεγαλώσει κι εσύ να ζεις να ξεφύγεις μια για πάντα από τη μιζέρια, την φτώχεια και την κακομοιριά. Ένα πραγματικά λαμπρό μέλλον μπροστά σου!! Τι θα έκανες;

Γύρω στο 605 π. Χ. «Ο Ναβουχοδονόσορ έφερε τους αιχμαλώτους στη χώρα Σινάρ και τα ιερά σκεύη στο θησαυροφυλάκιο του ναού του θεού του. Διέταξε τον Ασπενάζ, προϊστάμενο του προσωπικού του, να επιλέξει από τους Ισραηλίτες όσους νέους ήταν από βασιλική γενιά ή από οικογένειες ευγενών. Αυτοί δεν έπρεπε να έχουν κανένα ελάττωμα, έπρεπε να είναι εμφανίσιμοι, να έχουν μεγάλη μόρφωση και να διαθέτουν γνώση και αντίληψη, προκειμένου να προσληφθούν στα ανάκτορα, στην υπηρεσία του βασιλιά. Θα τους δίδασκαν να διαβάζουν και να γράφουν την γλώσσα των Βαβυλωνίων. Ο βασιλιάς είχε διατάξει να τους δίνουν κάθε μέρα από το φαγητό και το κρασί που έτρωγε κι έπινε ο ίδιος. Και μετά από τριετή εκπαίδευση θα προσλαμβάνονταν στην υπηρεσία του» (Δανιήλ 1:2-4).

Το σχέδιο ήταν καταπληκτικό. Ο Ναβουχοδονόσορ ήθελε το μυαλό τους, να αλλάξει τον τρόπο που σκέφτονταν, τον τρόπο που έβλεπαν τη ζωή. Παίρνεις νέους και από ένα αυστηρό περιβάλλον που λατρεύεται ο ένας Θεός, που το άσπρο είναι άσπρο και το μαύρο, μαύρο τους πηγαίνεις σε ένα κόσμο που όλα είναι ανεκτά. Από ένα συντηρητικό περιβάλλον, σε ένα εντελώς φιλελεύθερο περιβάλλον. Ήταν ένα σχέδιο που είχε σκοπό να τους γκρεμίσει αυτό που εκείνοι ήξεραν ως σωστό, που ήθελε να τους «ανοίξει» το μυαλό, τους ορίζοντες, τον οραματισμό τους. Έτσι λοιπόν η εκπαίδευσή τους δεν θα ήταν μόνο στα γράμματα, αλλά και στον τρόπο ζωής των Χαλδαίων. Για αυτό και θα έτρωγαν και θα ζούσαν όπως ο βασιλιάς ο ίδιος.

Σκέψου την πίεση για συμμόρφωση. Δεν μιλάμε απλά για μια παρέα από «κακά» παιδιά που παρασύρουν στο κακό τα καλά παιδιά, αλλά για οργανωμένο σχέδιο μετατροπής συνειδήσεων. Θα έπρεπε να συμμορφωθούν ακόμη και σε αυτά που τρώνε. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, τους άλλαξαν και τα ονόματα. «Ανάμεσα στους άνδρες της φυλής Ιούδα ήταν ο Δανιήλ, ο Ανανίας, ο Μισαήλ και ο Αζαρίας. Αλλά ο προϊστάμενος του προσωπικού τους έδωσε άλλα ονόματα: ονόμασε τον Δανιήλ Βαλτάσαρ, τον Ανανία, Σεδράχ, τον Μισαήλ Μισάχ και τον Αζαρία, Αβδε-νεγώ. » (Δαν. 1:6-7). Αυτό θέλει να κάνει και ο κόσμος. Να σε απορροφήσει. Να πας με το πλήθος. Γιατί όποιος είναι αλλιώτικος είναι επικίνδυνος. Μήπως είναι αυτός σωστός και εμείς λάθος;

Στο σημείο αυτό ο Δανιήλ είπε στοπ. «Ο Δανιήλ αποφάσισε να μη μιανθεί από τις τροφές και το κρασί του βασιλιά. Για αυτό παρακάλεσε τον προϊστάμενο του προσωπικού να τον απαλλάξει από αυτή την υποχρέωση» (Δαν. 1:8). Μάλιστα πείθει τον υπεύθυνο που φοβόταν και τους δίνει 10 μέρες διορία «Δοκίμασε λοιπόν τους δούλους σου δέκα μέρες. Ας μας δώσουν όσπρια να φάμε και νερό να πιούμε. Και μετά ας συγκρίνουν μπροστά σου τα πρόσωπά μας με τα πρόσωπα των νέων που τρώνε από το φαγητό του βασιλιά, τότε θ’ αποφασίσεις τις θα κάνεις μ΄ εμάς. »

Το αποτέλεσμα ήταν πως μετά από τις 10 μέρες τα παιδιά αυτά έδειχναν καλύτερα από τους υπόλοιπους: «Όταν πέρασαν οι δέκα μέρες, τα πρόσωπά τους φάνηκαν ωραιότερα και παχύτερα απ’ όλους τους άλλους. Έτσι ο επόπτης συνέχισε να μην τους παρέχει το φαγητό και το κρασί του βασιλιά και τους έδινε όσπρια. Ο Θεός όμως έδωσε στους τέσσερις αυτούς νέους γνώση και αντίληψη να κατανοούν όλα τα γράμματα και τη σοφία. Επιπλέον ο Δανιήλ κατανοούσε κάθε όραμα και όνειρο…Ο βασιλιάς δε βρήκε κανέναν σαν τον Δανιήλ, τον Ανανία τον Μισαήλ και τον Αζαρία. Και για οποιοδήποτε ζήτημα τους ρωτούσε ο βασιλιάς, και απαιτείτο σοφία και ευφυία τους έβρισκε δέκα φορές καλύτερους από όλους τους μάγους και τους μάντεις του βασιλείου του. »

Τι νομίζετε ήταν αυτό τους έκανε διαφορετικούς; Τι ήταν αυτό που έκανε τον Δανιήλ αλλιώτικο και επηρέασε και τους 3 φίλους του μαζί; Πιστεύω βρίσκεται στο ότι «Ο Δανιήλ αποφάσισε να μη μιανθεί».

Αν θέλεις, και εσύ μπορείς και έχεις την δύναμη να παραμείνεις πιστός να υπακούς στο Λόγο του Θεού. Ο Δανιήλ το έκανε. Κι εσύ μπορείς. Από εμάς εξαρτάται, γιατί ο Θεός υπόσχεται δύναμη. Ο Δανιήλ αποφάσισε να πάει κόντρα στο ρεύμα. Αποφάσισε πως δεν θα ξαναφάει από το φαγητό αυτό. Τώρα θα μου πεις, «έλα καημένε, στο φαγητό κόλλησες, και στο όνομα; Εδώ έχουμε πιο σοβαρά πράγματα να σκεφτούμε. Το πρόβλημα δεν ήταν το φαγητό. Το πρόβλημα δεν είναι το τι κάνεις, αλλά γιατί το κάνεις; » Πιστεύω πως όταν κάνουμε ό, τι κάνουν όλοι οι άλλοι ο λόγος είναι πως θέλουμε να είμαστε σαν και αυτούς. Η πιο μεγάλη μας ανάγκη είναι να μας αποδέχονται. Τρέμουμε μήπως μας κοροϊδέψουν και μας αποξενώσουν.

Αν ο Δανιήλ μπορούσε με την βοήθεια του Θεού να πάρει την απόφαση να είναι διαφορετικός, μπορεί ο καθένας μας. Αυτό συμπεριλαμβάνει και σένα. Γιατί; Γιατί ο Θεός δεν είναι προσωπολήπτης. Ο Θεός υπόσχεται δύναμη για υπακοή. Αλλά αυτό περιέχει ένα ρίσκο. Η ζωή σου θα είναι αλλιώτικη.

Με την πίστη βλέπουμε τη ζωή και αναγνωρίζουμε πως πέρα από αυτά που βλέπουμε με τα φυσικά μας μάτια υπάρχει μια ακόμη πραγματικότητα: υπάρχει ο Θεός, υπάρχει ο Χριστός και η Αγία Γραφή. Και επειδή έχω διαλέξει αυτή την πραγματικότητα, για αυτό διαλέγω να μην μιανθώ από τον τρόπο ζωής των ανθρώπων, και όπου με βγάλει… Ο Θεός θα με φροντίσει, είμαι παιδί Του!

Γιώργος Αδάμ